به نام او
آیا پرت شدن از بازی به بیرون
آیا این که خودت قرار باشد حذف بشوی؛
به جای دیگرانی
عقلت را بیشتر میکند؟
آیا همه اش از خودم بود که خودم نبودم؟
چطور اکنون خودم برگشته است؟
مقداری حسش میکنم.
چرا تحت تاثیر هر صاحب سخنی قرار میگرفتم؟
ای کاش اکنون کاری بکنم...
ای کاش قبل از شروع بازی با آمادگی بیشتری وارد میشدم و می توانستم خودم بر خودم مدیریت ذهن و عمل داشته باشم و نه این چنین با هر بادی به سمتی میرفتم و نهایتا به سکونی مرگبار می رسیدم...
داروها و پادزهر هایم بسیار بود
اصلا همین جا در همین صفحه کلی دارو داشتم،پس چرا؟
نوشته شده در چهارشنبه یازدهم بهمن ۱۴۰۲ساعت 14:48 توسط بنده پشيمان|
برچسب:
نویسنده: نرگس سامانی