خاطره ای خواندنی از شهیدی در زمان خودت،سعید سامان لو

به نام خدا

سخنران از شهید سعید سامان لو خاطره ای را به نقل از پدر شهید تعریف کرد،من به معنا نقل می کنم:

شهید سامان لو بسیار دستان پدر را می بوسیدند، یک روز ایشان و پدرشان در مجلسی بودند و توجه سمت ایشان بود.

در آن مجلس شهید سعید سامان لو دست پدر را علی رغم گذشته نبوسیدند،پدرشان گویا حس کردند که نکند غرور فرزند را گرفته است،کما اینکه واقعا این رفتار برخلاف منش آن شهید بود و انسان متعجب می شود.

اواخر مجلس اقا سعید پیام عذر خواهی برای پدر فرستادند و عذر خود را وجود فرزندان شهید در کنار پدرشان عرض کردند.نگران این بودند که مباد اگر دست پدرشان را جلوی آن فرزندان شهدا ببوسند ،انها دلشان برای پدرانشان تنگ شود...

شهید سعید سامان لو،در روزدوشنبه ،19 بهمن، پس از برگزاری مراسم تشییع، در گلزار شهدای علی بن جعفر(ع) در قم به خاک سپرده شدند.

به نقل از خبر گزاری دفاع مقدس ایشان که به عنوان نیروی مستشاری داوطلبانه در سوریه حاضر شده بود از پاسداران سپاه علی بن ابی طالب(ع) استان قم بود که در درگیری با نیروهای وهابی تکفیری و عمال استکبارجهانی به جمع یاران شهید خود پیوست.

دروازه شهادت اكنون هم باز است،انسان هایی که لیاقت شهادت را دارند اکنون هم هستند،سن کسانی همچون من که به زمان جنگ تحمیلی نمی رسد و به عینه فضا را لمس نکرده،حالا دارد بیشتر می شود.حالا دارم می بینم شهادت را در زمان عمر خودم.حالا دارم می بینم که عرصه ،عرصه جنگ سخت و جهاد هم هست،و باید بزرگ بشوم، واگر خود را نیابم و خود را رها کنم دیگر معلوم نیست به حسینیان بپیوندم یا یزیدیان زمان یا نه کلا از معرکه فرار کنم و شرمنده مولاحسین (ع) شوم...و وای بر من اگر نفس خود را اصلاح نسازم وعاشق جان و دنیا بمانم و شرمنده مولا شوم...

یک زمانی می گفتند جنگ نرم است،اما اکنون هم جنگ نرم شدت دارد و هم سخت،این بار دشمن دارد روی ذهن و فرهنگ من و شما هم کار می کند،حتی جوری مهره ها چیده شده که در ظاهر دشمن اصلی نمی جنگد،و حتی زمین هم جایی دیگر است،زمینی که به وجود حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) متبرک است.

شما،شما ای بنده ی خوب خدا،دعا کن،دعا کن که در بند نفس نمانیم،دعا کن که عاشق شویم و دلمان از محبت هایی که ما را از حسینی شدن دور می کند تهی شود،و این نکته را نیز هرگز فراموش نسازیم که امر فرج ناگهان مي رسد...ناگهان مي رسد...